راه دشوار

بسم الله الرحمن الرحیم


قبلآ در مطلب کوتاهی که پیرامون فیلم «گذشته» آقای اصغر فرهادی نوشته بودم، به بامزگی اینکه ایشان نماینده ی جمهوری «اسلامی» در اسکار هستند اشاره کرده بودم. (اینجا).

امّا دیروز اتفاقی افتاد که این قضیه را از یک مسئله ی «بامزه» به مسئله ای بسیار تلخ مبدل ساخت.

آقای فرهادی به همراه چند سینماگر دیگر در اعتراض به تبعیض نژادی  و مسائی از این دست، بیانیه ای صادر کرده اند که در آن تصریح شده:


ما باور داریم که‌ چیزی به نام کشور برتر، نژاد برتر، دین برتر و رنگ برتر وجود ندارد.

We believe there is no best country, best gender, best religion or best color


خب این خیلی خوب است. خیلی خوب است که ایشان عقیده ی خودش را به این صراحت در مورد اسلام بیان میکند و به اندازه ی خودش این پرده ی نفاق و ریایی که خیلی جاها برافراشته است را کنار میزند.

و البته خیلی هم تلخ است. تلخ است که واقعاً سینما و وزارت ارشاد ما در چه فضایی سیر می کند که اصلاً متوجه این مسائل نیست و یا اصلاً به این مسائل اهمیتی نمی دهد.


چه عرض کنم!

چه راه طولانی و دشواری داریم ما در مسیر رسیدن به جامعه واقعاً اسلامی.

راهی طولانی و پر از مشکلات و موانع بزرگ. از اختلاس گران یقه بسته بگیر تا بانکهای «غیر» ربوی، تا هنرمندان و روشنفکرانِ کم اعتقاد و بی اعتقاد.

راهی که از درون خودمان میگذرد. راهی که در آن باید با خودمان بجنگیم و پیش برویم. راهی که حقاً «جهاد اکبر» است و بسیار بزرگتر و سخت تر از انقلاب بهمن ۵۷٫

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *