خطر مرگ – بخش دوم

بسم الله الرحمن الرحیم

بسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِی غَفْلَهٍ مُعْرِضُونَ

مَا یأْتِیهِمْ مِنْ ذِکْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلَّا اسْتَمَعُوهُ وَهُمْ یلْعَبُون (سوره انبیاء/آیه ۱و۲)

حساب مردم به آنان نزدیک شده، در حالی که در غفلتند و روی گردانند. هیچ یادآوری تازه‌ای از طرف پروردگارشان برای آنها نمی‌آید، مگر آنکه با بازی (و شوخی) به آن گوش می‌دهند.

**********

وَ أَنْذِرْهُمْ یَوْمَ الْحَسْرَهِ إِذْ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ هُمْ فِی غَفْلَهٍ وَ هُمْ لا یُؤْمِنُونَ (سوره مریم/۳۹)

آنان را از روز حسرت بترسان، در آن هنگام که همه چیز پایان می‌یابد. و آنها در غفلتند و ایمان نمی‌آورند.

**********

پیامبر اکرم (ص): النَّاسُ‏ نِیَامٌ‏ فَإِذَا مَاتُوا انْتَبَهُوا.[۱]

مردم خوابند، پس هنگامی که بمیرند، بیدار می شوند.

**********

ما همه خوابیم و گرفتار حجابها. «الناس نیام و اذا ماتوا انتبهوا». گوئی جهنم محیط به ما است و خدر طبیعت مانع از شهود و احساس است. «و انّ جهنّم لمحیطه بالکافرین». … غرورها و امیدهای کاذب شیطانی را کنار گذار و کوشش در عمل و تهذیب و تربیت خود کن که رحیل بسیار نزدیک است و هر روز که بگذرد و غافل باشی دیر است.”[۲]

**********

 “انسان غافل هرگز به فکر استغفار نمی افتد، اصلاً به یادش نمی آید که گناه می کند، غرق در گناه است، مست و خواب است؛ واقعاً مثل آدمی است که در خواب حرکتی انجام می دهد. لذا اهل سلوک اخلاقی، در بیان منازل سالکان در مسلک اخلاق و تهذیب نفس، این منزل را که انسان می خواهد از غفلت خارج شود، می گویند منزل یقظه، بیداری.”[۳]


 


[۱] بحارالأنوار ج۶ ص۲۷۷ (این روایت در کتب مختلف و مکرّراً نقل شده است)

[۲] امام خمینی (ره) – ره عشق ص ۲۷ و ۳۱

[۳] رهبر معظم انقلاب – در سایه سار رمضان ص۱۳۴

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *