حسین آبروی دنیا را برد

بسم الله الرحمن الرحیم

امام حسین

ای من! امام حسین علیه السلام آبروی دنیا را بردند، نبردند؟ آیا بعد از وقایع کربلا آبرویی برای دنیا باقی مانده؟ راستی دنیا هرچه قدر خود را بیاراید و نقاب بر چهره زند آیا بدن عریان و بی سر ایشان که بر خاک کربلا افتاده می گذارد کسی فریفته شود؟ آیا فریادهای یاحبیباه(وای عزیزم) زینب می گذارد هیچ دلبسته به دنیایی، آسوده بخوابد؟ پس تو را چه می شود که این گونه ای؟ غفلت، غفلت، غفلت.

امام حسین علیه السلام دست به افشاگری زد. او از آخرت بود، در آخرت زیست و در همان هم به شهادت رسید. چگونه می توان باور کرد که کربلا و عاشورا زمان و مکانی  از این دنیا باشند؟ دست دنیا رو شد. نوری از آخرت آمد و رازهایی را برملا کرد. حسین آبروی دنیا را برد.

—–

راوی می گوید : به خدا قسم هرگز فراموش نمی کنم زینب دختر علی علیه السلام را که بر برادرش حسین علیه السلام ندبه و ناله می کرد و با صدای اندوهناک ودلی پر غم فریاد می زد : «یا محمّداه! صلّی علیک ملائکه السماء. هذا حسین بالعراء، مرمّل بالدّماء، مقطّع الاعضاء…»

(برگفته از کتاب شریف لهوف سید ابن طاووس)

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *