«فقط حرفهای مهم» نه بدین معناست که ما مهمّیم و حرفهای مهم می زنیم! نه...فقط یعنی اینجا جایی است برای جدی بودن، جایی برای حرفهای روزمره نزدن...

PostHeaderIcon شارلی ابدو، مسلمان پرایدساز و نامسلمان بنزساز

بسم الله الرحمن الرحیم

شارلی ابدو

نشریه شارلی ابدو هم در سال 2012 و هم اخیراً باکشیدن کاریکاتورهایی از پیامبر اکرم(ص) به ایشان توهین کردند. این خیلی اتفاق عجیبی نبود و حیوانات و اراذل همیشه بوده اند و خواهند بود. مهمّ حمایت عجیب و غریب و خیلی سفت و سخت دولتهای غربی از این مسئله بود. یعنی به بهانه دفاع از آزادی بیان و مقابله با تروریسم به صورت خیلی جدی و همه جانبه وارد شدند و زمینه را برای اینکه مسلمانان را بیش از پیش تحت فشار قرار دهند فراهم کردند؛ به گونه ای که می دانید در همین چند وقت اخیر ده ها حمله به مسلمانان و مساجد در اروپا انجام شده است. اما این هم نکته اصلی ماجراهای اخیر نیست.

(برای مشاهده متن کامل مقاله بر روی لینک ادامه مطلب کلیک فرمایید)

 

PostHeaderIcon شما زحمت نکش

بسم الله الرحمن الرحیم

به مناسبت رحلت پیامبر اکرم(ص) به سفارشهای ایشان به ابوذر(ره) مراجعه کردم. بسیار بسیار زیبا بود و پر از کلمات تأثیرگذار. لیکن بنده این کلام را انتخاب نمودم که می فرمایند: یَا ابا ذر! إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى لَمْ یُوحِ إِلَیَّ أَنْ أَجْمَعَ الْمَالَ، وَ لَکِنْ أَوْحَى إِلَیَّ أَنْ فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَ کُنْ مِنَ السَّاجِدِینَ، وَ اعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّى یَأْتِیَکَ الْیَقِینُ. (بحار/ج74/ص80)

«اى ابوذر؛ خداوند متعال به من وحى نفرموده که مال گرد آورم و لکن وحى فرموده که: خداوند خود را تسبیح گوى و از ساجدین باش و چندان خدا را عبادت کن تا به مقام یقین نایل آیى.»

واقعاً ما یادمان می رود برای چی آمده ایم در این عالم؛ پاک یادمان می رود. الان برنامه یک روز و یک هفته نه، برنامه پنج ساله و بیست ساله ما برای زندگی چیست؟ آن هدف اصلی ای که دنبالش هستیم چیست؟ یکی خانه می خواهد، یکی مدرک دکتری می خواهد، یکی اصلاً هدف ندارد و فقط برایش مهم این است که آخر ماه حقوقی و پولی داشته باشد برای اینکه زن و بچه گرسنه نمانند و ... . بابا! ما اصلاً برای این چیزها اینجا نیستیم. ما آمده ایم اینجا مسبِّح باشیم، حامد باشیم، ساجد باشیم. شأن ما خیلی بالاتر از این حرفهاست. مثل اینکه والدین و دولت کلّی هزینه کنند برای جوانی که برود درس بخواند بعد او برود دنبال خودشگذرانی یا حتّی مشغول کار و تجارت شود. هرچقدر هم پول درآورد به درد نمی خورد و ارزشی ندارد چرا که نتوانسته آن هدفی که مأمور رسیدن به آن بوده است را تأمین کند. واقعاً این ژاپنی ها و آمریکایی ها چقدر ابلهند. اینقدر پول و هزینه صرف می کنند که ببینند در مریخ آب هست یا نه! بابا! تو از همین امکانات حیاتی که در زمین هست چه استفاده ای کردی که دنبال آب و غذا در مریخ می گردی؟! همچنان که آن پدر ومادری که خودشان را از صبح تا شب می کشند تا بچه شان همه امکانات را داشته باشد اشتباه می کنند چرا که نمی دانند هدف از همه این تلاشها چیست و اگر می دانستند اول خودشان به سوی آن حرکت می کردند.

سروران گرامی بنده با استناد به قرآن و روایات از شما تشکر می کنم بابت همه زحماتی که برای آبادانی زمین و تولید ثروت و تأمین رزق فرزندانتان می کشید و عرض می کنم که خداوند خودشان خیلی بهتر این کارها را بلدند و انجام داده اند و می دهند و خواهند داد، لطفا شما دیگر زحمت نکشید. شما همان کاری را انجام دهید که خداوند از شما خواسته اند. همان کاری که جز از شما برنمی آید. «عبادت»، «خودسازی»، «پرستش». ماخلقت الجنّ و الأنس الّا لیعبدون. شما نمی خواهد اینقدر غصه خدمت به مردم یا زن و بچه تان را داشته باشید، زحمت نکشید، خداوند خیلی بهتر از شما بلد است، شما خودتان را بسازید، سجده کنید، تسبیح بگویید. دو دقیقه قرار بگیریم سر سجاده مان و با خدایمان حرف بزنیم. این آن چیزی است که فقط از من و شما برمی آید و سودش هم البته فقط به خودمان می رسد و خداوند بی نیاز از هرچیزی است. کمال انسان با اختیار و انتخاب خودش حاصل می شود و لذا این بار بردوش خود او قرار گرفته است و هیچ هیچ هیچ راه دیگری هم ندارد.

پی نوشت: دیگر فکر نکنم نیاز به گفتن باشد که انسان مؤمن عابد قطعاً وظیفه خود و از مصادیق عبادت می داند که کار کند، علم بیاموزد، رزق زن و فرزند را تحصیل کند و ... . لیکن اینها را کار اصلی خود نمی داند. کار اصلی او فقط یک چیز است: «بندگی»؛ و اینها هم فقط از این حیث که مصداق بندگی هستند ارزش دارند.

 

PostHeaderIcon مطلبی به بهانه فیلم دوازده سال بردگی

بسم الله شدید العقاب


خیلی فیلم تأثرآوری بود فیلم دوازده سال بردگی. از یک سو مظلومیّت  بردگان و از سوی دیگر اینکه صدای آنها به جایی نمی رسید خیلی دردآوربود. دردآور برای منی که این سر دنیا هستم، برای منی که سیاهپوست نیستم واجدادم برده نبوده اند.

امّا برخورد سیاهپوستان آمریکایی با این فیلم چگونه خواهد بود؟ آنها هم مثل من (یا قدری بیشتر) متأثر می شوند و بعد به زندگی عادّی خود برمی گردند؟ در صلح وصفا با همنوعان سفیدپوست خود زندگی می کنند و از برابری و برادری و آزادی لذت می برند؟

آقای سیاهپوست ساکن آمریکا! به خودت بیا. همسایه ات فرزند همان کسی است که پدر تو را به بردگی گرفت، شلاق زد و اعدام کرد. تازه حالا فیلمش را هم ساخته و اسکارش را هم گرفته! به خودت بیا! پدر تو لحظه ای که جان می داد چشم امیدش به این بود که روزی فرزندانم انتقام مرا خواهند گرفت؛ از او کاری برنمی آمد، فریاد او به جایی نمی رسید، اما تو می توانی و این بار امروز برعهده ی توست.

آقای سفیدپوست ساکن آمریکا! شمایی که از دیدن این فیلم متأثر شدی و خدارا شکر کرده ای که آن عصر تمام شده و اکنون به عصر آزادی و برابری رسیده ایم؛ همین کافیست؟ آیا همه ی آن مصائب و اثراتشان با ساختن یک فیلم و با رئیس جمهور شدن یک سیاهپوست به پایان می رسد؟ مسلّماً نه. اگر واقعاً می خواهی با آن شخصیت های بی شرفی که در این فیلم دیدی فرقی داشته باشی، «جبران» کن. استغفار کافی نیست، جبران لازم است.

توبه با جبران گذشته است که محقق می شود. اینکه در آمریکا جنگ داخلی ای رخ داده و در نتیجه آن برده داری لغو شده است (که خدا می داند پشت پرده این جنگ چه بوده) حداکثرش این است که باعث شد این ظلم دیگر ادامه پیدا نکند. اما ظلمهای گذشته تکلیفان چه می شود؟ عقب ماندگی علمی و اقتصادی و فرهنگی آفریقاییها و سیاهان استعمار شده چگونه جبران می شود؟ سهم سیاهپوستان و مردم مظلوم آفریقا از پیشرفتهای شما و رفاه امروزتان (که بخش بسیاری از آن از بیگاریهای سخت بردگان و از استعمار کشورهای آفریقاییست) چقدر است؟ این سهم را داده اید؟ تمدن و پیشرفتی که سرمایه اولیه اش (و البته سرمایه امروزش) آغشته به مال حرام و دسترنج غصب شده مظلومین است، چقدر جای تفاخر و ادعا دارد که این همه با رسانه ها و فیلمهایتان مدّعی پیشرفت و جلوافتادگی هستید و به دیگران فخر می فروشید و آنها را جهان سومی و عقب افتاده می خوانید؟

دستهای غرب هنوز آلوده است. آلوده به خون و به هزار جنایت دیگر. هرچقدر هم که با صابون های معطر و مدرن آنها را بشوید پاک شدنی نیست. این دستها وقتی پاک می شود که لااقل به همان میزان که از بردگان کار کشیده اند، بی مزد و منّت برای آنها کار کنند.

***

و در آخر باز یادی کنیم از جوانان مثلاً مسلمان خودمان که چشم بر همه این حقایق می بندند و به غرب مهاجرت می کنند. مهاجرت می کنند تا علم و استعدادشان را در خدمت صاحبان دستهای آلوده قرار دهند و لقمه ای نان بستانند. ای تف بر چنین نانی.

 

PostHeaderIcon حسین میا به ژاپن، «مردم» وفا ندارند

السلام علیک یا کاشف الکرب عن وجه الحسین

سلام بر تو ای زداینده ی غم از چهره ی امام حسین، ای اباالفضل العباس

همه جا کوفه است

شما خیال می کنید که اگر امروز عاشورا بود و امام حسین علیه السلام به سمت توکیو حرکت می کردند، مردم ژاپن ایشان را نمی کشتند؟ آیا همان روح دنیاپرستی، بی بصیرتی، ترس و طمعی که در کوفیان بود در مردم امروز ژاپن نیست؟ شاید بگویید مگر ژاپنی ها مریضند که بیایند همچو انسان پاکی را بکشند؟ عرض می کنم که مگر کوفی ها مریض بودند؟ به هیچ عنوان. کوفی ها وقتی نامه می نوشتند واقعاً می خواستند امام را یاری کنند. دروغ نمی گفتند. اما بعد که تهدید شدند، بعد که تطمیع شدند، بعد که فریب خوردند، زدند زیر قولشان. ریشه ی تطمیع پذیری و تهدیدپذیری و بی بصیرتی کجاست؟ دنیادوستی، غفلت. آیا امروز دنیادوستی که چه عرض کنم، دنیاپرستی در ژاپن و دبی موج نمی زند؟

برای مشاهده متن کامل این مقاله روی ادامه مطلب کلیلک کنید

 

PostHeaderIcon دسته بندی موضوعی


دینیدینی

- حسین میا به ژاپن، «مردم» وفا ندارند

- مظلومیت حقیقت ، عجیب نیست

- مولا، شما روی سر ما جا دارید (به مناسبت عید سعید غدیر)

- لذت زندگی دینی

- غیبت

دینی 2

- نگاهی به سریال پنج کیلومتر تا بهشت+مطالبی پیرامون عالم برزخ

- بعضی ها خیلی بدند، باور کنیم

- حسین آبروی دنیا را برد

- مظلومیت امام حسین علیه السلام

- خدا همانگونه هست که هست

- راهی که صد در صد ما را به نهایت کمال ممکن می رساند

- محاسبه ی منصفانه


سیاسیسیاسی

- آیا اسرائیلی ها ابتدا زمینهای فلسطین را از مسلمانان خریداری کردند و سپس به این کشور آمدند؟

- قسمتهایی از کتاب زیبا و خواندنی «داستان سیستان» - بخش اول : سه حکایت از «اشک»

- حکایتی جالب پیرامون اهمیت احترام به قانون و لزوم تبعیت از ولی فقیه

- اتفاقی عجیب در بحرین

- در مورد رهبر عزیز و بزرگ انقلاب : ولایت فقیه از دیدگاه ایشان+بررسی یک اشکال به رهبر انقلاب

- چرا رهبرم را دوست دارم؟ (بخش دوم)

- چرا رهبرم را دوست دارم؟


نقد تمدن غربنقد تمدن غرب

- فرق من بد با شمای ژاپنی خوب

- فرار از خود به سوی ماهواره

- «برای هر کس که شوق تحصیل در خارج را دارد»+ «ارزش علم، بی قید و شرط نیست»

- بارداری با اسپرم اهدایی

- درسی از حوادث ژاپن


فرهنگ

فرهنگ

- انگیزه هایی برای بدحجابی

- نمی توان بدحجاب نبود - بخش سوم : محوریت زن در فرهنگ غربی و ارتباط آن با بدحجابی

- نمی توان بدحجاب نبود - بخش دوم : ارتباط کنکور با بدحجابی

- نمی توان بدحجاب نبود - بخش اول

- بیانات زیبا و آموزنده ی رهبر عزیزمان پیرامون ازدواج

- کتاب هایی برای مطالعه


نقد فیلمنقد فیلم

- نگاهی کوتاه به فیلم دزدان دریایی کارئیب 4

- تغییر جهان به جای خودسازی ( +بخش دوم نقد فیلم تلقین)

- نقد فیلم «جدایی نادر از سیمین» - ساخته ی اصغرفرهادی

- نقد و بررسی فیلم تلقین (inception) - قسمت اول : شک گرایی

کوتاه نوشته ها
>>> بهترین پاسخ

حضرت علی علیه السلام:

رب کلام جوابه السکوت

چه بسیار کلامی که پاسخش سکوت است.

غررالحکم حکمت4228