«فقط حرفهای مهم» نه بدین معناست که ما مهمّیم و حرفهای مهم می زنیم! نه...فقط یعنی اینجا جایی است برای جدی بودن، جایی برای حرفهای روزمره نزدن...

PostHeaderIcon لذت زندگی دینی

بسم الله الرحمن الرحیم

عید فطر

آیا اسلام مؤمنین را از داشتن زندگی شیرین باز می دارد؟ آیا از آنها می خواهد با فشار و سختی و با هر جان کندنی که هست تا وقت مرگ در انجام دستورات اسلام استقامت ورزند و در دنیا به فکر لذت و آرامش نباشند؟ آیا خداوند می خواهد مؤمنین تنها در برزخ و بهشت از نعمتهای شیرین الهی متنعم شوند و تنها در آنجا به آسایش و سعادت دست یابند؟ (برای مشاهده متن کامل بر روی لینک «ادامه مطلب» کلیک فرمایید)

گامهای هماهنگ امروز نمازگزاران به سوی میعادگاه نماز عید فطر و تصویر دلنشینی که از اجتماع زن و مرد و پیر و خردسال پدید آمده بود، قلبم را لذتی شیرین و معنوی چشاند و ذهنم را به فکر پیرامون لذائذ معنوی واداشت.

همانگونه که جسم انسان غذا می خواهد، همانگونه که عقل انسان علم و معرفت می طلبد، قلب انسان نیز خوراک مخصوص به خود را نیاز دارد. زندگی بی شیرینی و لذت، زندگی زیبایی نخواهد بود و انسان را افسرده و خسته می کند.

آیا اسلام مؤمنین را از داشتن زندگی شیرین باز می دارد؟ آیا از آنها می خواهد با فشار و سختی و با هر جان کندنی که هست تا وقت مرگ در انجام دستورات اسلام استقامت ورزند و در دنیا به فکر لذت و آرامش نباشند؟ آیا خداوند می خواهد مؤمنین تنها در برزخ و بهشت از نعمتهای شیرین الهی متنعم شوند و تنها در آنجا به آسایش و سعادت دست یابند؟

اگر این هم باشد چندان بد نیست چون بالاخره بی نهایت لذت و سعادت می ارزد به هفتاد هشتاد سال سختی کشیدن، نمی ارزد؟ به فرموده حضرت علی علیه السلام در خطبه «همام» : صَبَرُوا أَيَّاماً قَصِيرَةً أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَةً طَوِيلَة. یعنی  متقین مدت کوتاهی را صبر کرند (و) آسایشی طولانی در انتظار آنان است.

راستی آیا اینگونه است؟ آیا باید دنیا را با سختی و فشار تحمل کنیم تا آخرت برسد و آن موقع وقت راحتی ما باشد؟

در پاسخ به این پرسش دو راه را می توان طی کرد. یکی علمی و یکی تجربی. علمیش این است که با توجه به آیات و روایات به هیچ وجه اسلام چنین رویکردی ندارد. یعنی علیرغم اینکه اصالت در رسیدن به سعادت و لذت و پاداش عمل، متعلق به آخرت می باشد اما در همین دنیا هم خداوند لذتهای فراوان مادی و معنوی برای مؤمنین قرار داده است.ولی از آنجا که در این مقاله بیشتر درصدد بیان لذتهای ملموس زندگی دینی هستیم، از ذکر مصادیق این آیات و روایات خودداری می نمائیم. (اگر علاقمند به دیدن نمونه هایی از این کلمات نوارانی هستید مراجعه فرمائید به این آیات شریفه : آیه 83 سوره مائده، آیه 32 سوره اعراف، آیه 28 سوره رعد.)

اما برویم سراغ لذت های ملموس زندگی دینی. این لذتها را شاید شما نیز تجربه کرده اید و اگر اینگونه باشد خیلی بهتر عرایض بنده را تصدیق می فرمائید و اگر هم شیرینی آنها را نچشیده باشید تذکر آنها می تواند تصویر کامل تر و بهتری از زندگی دینی به شما ارائه دهد.

اینکه آدم روزه بگیرد و در طول روز علاوه بر احساس ضعف، از لذت خوردن هندوانه و انجیر و خورشت سبزی و ساندویچ و سائر دوستانشان! محروم گردد قدری سخت است ولی دم افطار که می رسد و یک خرما را «با اذن خداوند» و با علم به نگاه رضایتمندانه ی او به دهان می بری، آنقدر شیرین است که به همه ی اینها می ارزد.

اینکه یک ماه روزه بگیری و سحرها از خواب عمیق بیدارشوی و شبهای قدر تا صبح بیدار باشی سخت است ولی شوری یک قطره از اشکهای موقع قنوت نماز عید فطر آنقدر شیرینی و حلاوت دارد که می ارزد به همه ی این سختی ها.

دادن خمس و زکات و صدقه های مستحبی ممکن است برای آدم کمی سنگین بیاید ولی اگر لابلای یکی از این انفاقها لبخندی بر لبان پیرزنی یا کودکی نقش ببندد و محبت آمیز به چشمانت بنگرد و رضایت را در نگاهش ببینی می ارزد به همه ی این سنگینیها.

دائماً مراقب گناه نکردن بودن، پرهیز از لذتهای حرام، استمرار بر نماز و استقامت در انجام وظیفه داشتن سخت است ولی وقتهای مزد که می رسد آنقدر دستت را پر از سکه های منقوش به تمثال مبارک امام حسین علیه السلام می کنند که فریاد می زنی: «لست اهلاً له»، «لست اهلاً له»[1]. وقت مزد کی است؟ دهه ی اول محرم. شبهای هیئت و روزهای سینه زنی. وقت مزد کی است؟ آن موقعی که نشسته ای روی فرشهای قرمز رنگ پهن شده توی صحن ها و داری نگاه می کنی به گنبدش و با خودت زمزمه می کنی : «چه قشنگ است گنبدت امام رضا، چه طلایی است گنبدت امام رضا» و هیچ حاجتی را طلب نمی کنی و شیرین ترین لحظات عمرت را تنها به مدح نورانیت گنبد طلایش در ظلمات ارض می پردازی.

ما اگر از همین دین داری دست و پاشکسته یمان دست و پا بکشیم، جدای از محرومیت از بهشت و گذشته از گرفتاری های جهنم، دلمان می سوزد برای گریه ای که می کردیم وقت شنیدن «یاد امام و شهدا» و دیدن جمال نورانی و ملکوتی شهید همت.

کار خودت است خدا، تو «حببت الینا الایمان»[2]. تو این شیرینی ناب را به قلب ما چشانده ای و دلمان را برده ای. ما نچشیده ایم خیلی از لذتهایی که فلان بازیگر هالیوودی چشیده، ولی یقین داریم نه آن قصری که در آن می زید، نه آن شهرتی که به آن دلخوش است و نه آن بساط طعام و شراب و شهوتی که دورش گسترده است، هیچ کدام به چای کمرنگی که بعد از روضه امام حسین علیه السلام در لیوان پلاستیکی به ما می دهند نمی ارزد. به خدا نمی فروشیم این استکان چای را به آن جزیره ی اختصاصی بیل گیتس و به صد در صد سهام گوگل.

تازه اینها که من چشیده ام بازی است در مقابل آنچه متوسطین می چشیدند و آنچه متوسطین یافتند پرتویی است از آن خورشیدی که امام (ره) و آیت الله بهجت می دیدند و آنچه لذتش ایشان را مدهوش می کرد در مقابل آنچه پیامبر صلی الله علیه و آله هنگام گفتن «یا من ذکره حلو»[3] نصیبشان می شد، هیچ است، هیچ.

من که نه در نمازم حالی دارم، نه در هنگام خواندن دعای فرج شوری، نه در خواب رؤیت جمال ولی اللهی، راضی و شیفته ام به آنچه از شیرینی دین چشیده ام، آنان که در نمازشان جلوه الهی و در خواب و حتی در بیداریشان جمال امام زمان (عج الله تعالی فرجه) را مشاهده می کنند چگونه دین را دوست دارند؟

آری، حتی اگر نبود لذتهای حلال دنیایی (که هست و اتفاقاً برای مؤمنین هم هست)[4] و حتی اگر نباشد جاودانگی در دریای لذات بهشتی[5] (که هست و پاداش اصلی موکول به آنجاست) ، کافی بود مؤمنین را همین لذائذ معنوی نقدی که در دنیا نصیبشان می شود.

«الحمد لله علی ما هدانا»

 


[1] اشاره به این فراز از دعای کمیل : کم من ثناء جمیل لست اهلا له نشرته. «چه ستایش های زیبایی از من نشر داده ای که من لایق آنها نبوده ام»

[2] اشاره به آیه 7 از سوره مبارکه حجرات : الله حبب الیکم الایمان ... « خداوند ایمان را محبوب شما قرار داده و آن را در دلهایتان زینت بخشیده، و (به عکس) کفر و فسق و گناه را منفورتان قرار داده است؛ کسانی که دارای این صفاتند هدایت یافتگانند»

[3] از فرازهای دعای جوشن کبیر و به معنی «ای کسی که یادت شیرین است»

[4] بگو: «چه کسی زینتهای الهی را که برای بندگان خود آفریده، و روزیهای پاکیزه را حرام کرده است؟!» بگو: «اینها در زندگی دنیا، برای کسانی است که ایمان آورده‌اند؛ (اگر چه دیگران نیز با آنها مشارکت دارند؛ ولی) در قیامت، خالص (برای مؤمنان) خواهد بود.» این گونه آیات (خود) را برای کسانی که آگاهند، شرح می‌دهیم. (آیه 32 سوره اعراف)

[5] که امام خمینی (ره) این لذات را اینگونه توصیف می فرمایند : «نعمتهاى آن عالم را مقايسه مكن به نعمتهاى اينجا، گمان مكن بهشت و جنّات آن مثل باغستانهاى دنيا منتها قدرى وسيعتر و عاليتر است، آنجا دار كرامت حق و مهمانخانه الهى است، تمام اين دنيا مقابل يك تار موى حور العين بهشتى نيست‏» شرح چهل حديث  ص205   

 

برچسب ها : افسردگی، غم، پوچی، سعادت، آرامش

نظرات (6)Add Comment
0
...
نوشته شده توسط احمد , 2011-08-31 17:47:39
ممنون. واقعا زیبا بود. خواندن وبلاگ دوستان باذوق و اهل معنا رو هم اضافه کن به فهرست لذت های معنوی!
----------------
نویسنده: دستمون ننداز آقا، خدا رو خوش نمیاد!
0
...
نوشته شده توسط فاخته , 2011-09-01 08:57:56
لذت بردم
0
...
نوشته شده توسط سیدمحمد موسوی , 2011-09-04 06:58:40
بسم الله.
خدا خیرت بده.
بخشی از علل ایجاد این چنین پیامک هایی: "خلاصه کل رساله: کلا هرچه لذت داشته باشد حرام است!"
متوجه مبلغین حوزه است که در چشاندن لذت زندگی دینی به عموم جامعه و به خصوص قشر جوان موفق نبوده اند و به جرات می توان گفت هنوز حرکت و جنبش قابل توجهی در این زمینه وجود ندارد.
0
...
نوشته شده توسط دوست شما , 2011-10-13 14:01:01
سلام
من كه حال كردم ، يه پرينت هم گرفتم كه خانممم بخونه( جو گير نشي حالا)
خدا به شما از اون اجرهاي لذت بخش بدهاد
آما نكتة: البته شايد گاهي براي اولياء خدا(آقاي بهجت و ....) گذر از لذتها و از اصل لذت و اصالت لذت در مسير عبوديت محض پررنگ تر از لذت بردن از عبادت باشد.
ايشالا در پناه حضرت حق باشيد
يا علي و التماس دعا
----------------------------
نویسنده : مخفی نماند که نفسم حالم آمد وقتی تعریفتان را از خویشتن دیدم. نظر لطفتان است.
فرمایشی که در مورد بزرگانی همچون آیت الله بهجت (نور الله قبره الشریف) داشتید کاملا صحیح است.
0
...
نوشته شده توسط سيد , 2011-10-26 21:41:24
...
میشه بعضی از لذتهای مادی که احیانا بین بزرگان دین یا حتی اهل بیت وجود داشته ذکر کنین ...
--------------------
نویسنده : انشاءالله اگه توفیق بشه چشم. شما هم اگه فرصت کردین بفرمائین، بنده به مطلب اضافه می کنم.
0
...
نوشته شده توسط موسي ميرشاه , 2014-09-04 14:36:06
سايت زيبايي داريد . لينك شديد با تشكر

نوشتن نظر
كوچكتر | بزرگتر

busy
 

PostHeaderIcon دسته بندی موضوعی


دینیدینی

- حسین میا به ژاپن، «مردم» وفا ندارند

- مظلومیت حقیقت ، عجیب نیست

- مولا، شما روی سر ما جا دارید (به مناسبت عید سعید غدیر)

- لذت زندگی دینی

- غیبت

دینی 2

- نگاهی به سریال پنج کیلومتر تا بهشت+مطالبی پیرامون عالم برزخ

- بعضی ها خیلی بدند، باور کنیم

- حسین آبروی دنیا را برد

- مظلومیت امام حسین علیه السلام

- خدا همانگونه هست که هست

- راهی که صد در صد ما را به نهایت کمال ممکن می رساند

- محاسبه ی منصفانه


سیاسیسیاسی

- آیا اسرائیلی ها ابتدا زمینهای فلسطین را از مسلمانان خریداری کردند و سپس به این کشور آمدند؟

- قسمتهایی از کتاب زیبا و خواندنی «داستان سیستان» - بخش اول : سه حکایت از «اشک»

- حکایتی جالب پیرامون اهمیت احترام به قانون و لزوم تبعیت از ولی فقیه

- اتفاقی عجیب در بحرین

- در مورد رهبر عزیز و بزرگ انقلاب : ولایت فقیه از دیدگاه ایشان+بررسی یک اشکال به رهبر انقلاب

- چرا رهبرم را دوست دارم؟ (بخش دوم)

- چرا رهبرم را دوست دارم؟


نقد تمدن غربنقد تمدن غرب

- فرق من بد با شمای ژاپنی خوب

- فرار از خود به سوی ماهواره

- «برای هر کس که شوق تحصیل در خارج را دارد»+ «ارزش علم، بی قید و شرط نیست»

- بارداری با اسپرم اهدایی

- درسی از حوادث ژاپن


فرهنگ

فرهنگ

- انگیزه هایی برای بدحجابی

- نمی توان بدحجاب نبود - بخش سوم : محوریت زن در فرهنگ غربی و ارتباط آن با بدحجابی

- نمی توان بدحجاب نبود - بخش دوم : ارتباط کنکور با بدحجابی

- نمی توان بدحجاب نبود - بخش اول

- بیانات زیبا و آموزنده ی رهبر عزیزمان پیرامون ازدواج

- کتاب هایی برای مطالعه


نقد فیلمنقد فیلم

- نگاهی کوتاه به فیلم دزدان دریایی کارئیب 4

- تغییر جهان به جای خودسازی ( +بخش دوم نقد فیلم تلقین)

- نقد فیلم «جدایی نادر از سیمین» - ساخته ی اصغرفرهادی

- نقد و بررسی فیلم تلقین (inception) - قسمت اول : شک گرایی

کوتاه نوشته ها
>>> انجام وظیفه از ما، نتیجه از خدا

آیت الله بهجت (ره) : اگر علم و عمل با هم شد، دیگر کمبودی نیست ... همینکه انسان به معلوماتش عمل کرد دیگر حالت منتظره ای ندارد، بقیه بر عهده ی خداست.

(ویژه نامه منتشرشده توسط دفتر نشر آثار آیت الله العظمی بهجت در دومین سالگرد ارتحال ایشان-ص 15)