«فقط حرفهای مهم» نه بدین معناست که ما مهمّیم و حرفهای مهم می زنیم! نه...فقط یعنی اینجا جایی است برای جدی بودن، جایی برای حرفهای روزمره نزدن...

PostHeaderIcon نمی توان بدحجاب نبود - بخش دوم : ارتباط کنکور با بدحجابی

بسم الله الرحمن الرحیم

...متأسفانه حتی بعضی از بزرگترین میراثهای دینی ما نیز دستخوش تفکر «دنیامحوری» شده است. به عنوان نمونه برای برخی (که البته شاید اندک باشند) حتی نماز ، گریه بر امام حسین علیه السلام و زیارت مشهد مقدس هم وسیله ای شده برای رسیدن به دنیا. مادر به فرزندش می گوید «نمازت را بخوان تا خدا کمک کند در کنکور موفق شوی» یا مداح هیئت تا می خواهد روضه بخواند می گوید «حاجت دارها کجا نشسته اند؟» (مشاهده متن کامل)

 بعد از ذکر اجمالی بعضی از ریشه های بدحجابی در بخش قبلی، در این قسمت به بررسی مفصل یکی از این ریشه ها می پردازیم. اما پیش از این لازم است در مورد بخش قبلی توضیحی را ارائه دهم :

طبق نظراتی که شما داده بودید ظاهراً به نظر رسیده که در مطلب قبلی بنده نقش و گناه خود زن بدحجاب را نادیده گرفته ام که اگر از عرایض بنده اینچنین برداشت می شود اشتباه از من است. منظور از مطلب قبلی تبرئه ی زن بدحجاب و نسبت دادن بدحجابی به جبر محیطی و وراثتی و ... نبود بلکه به دنبال بیان این مطلب بودم که بدحجابی را یک پدیده ی غیرمنتظره ندانیم و توجه کنیم که بدحجابی امروز برخی زنان در جامعه ی ما و شاید بدترشدن آن در آینده چیزی است که قابل پیش بینی بوده و نتیجه ی طبیعی عوامل متعددی است که بیشتر از خود بدحجابی باید به آن عوامل توجه کرد. البته یکی از مهمترین این عوامل انتخاب و اختیار خود زن بدحجاب است که باید توجه داشت در این باب هم نظر ما باید بیشتر به انتخاب های قبلی زن بدحجاب باشد نه به خود انتخاب بدحجابی. یعنی باید ببینیم زن بدحجاب پیش از این در عقیده و عمل چه مسیری را پیش گرفته بوده که به اینجا ختم شده؟ مثلاً اصالت دادن به دنیا و کم توجهی به آخرت، الگوقراردادن «باربی» به جای زنان بزرگی که در تاریخ اسلام داشته ایم، برنامه های ماهواره ای دیدن به جای تدبر در قرآن و ... عواملی است که نتیجه ی طبیعی آن انتخاب بدحجابی است و اگر به دنبال احیای نظام زیبای عفاف و حجاب اسلامی در جامعه و در خانواده ی خودمان هستیم باید به فکر حل ریشه ای مسئله باشیم.

اما در این نوشتار به بررسی مفصل «نقش جهان بینی زن در انتخاب بدحجابی» می پردازیم. نگرش انسان نسبت به خویشتن، جهان خلقت، هدف آفرینش و اصالت دنیا یا آخرت، مهمترین عنصر در انتخاب های اوست. توجه به این مهم به معنی پیچیده کردن بحث و زدن حرفهای فلسفی و سنگین نبوده بلکه این امر چیزی است که بطور ملموس و بسیار فراگیر در افکار و گفتگوهای ما وجود دارد. مثلاً آیا شما این جمله را نشنیده اید که خطاب به دانش آموز کنکوری می گویند : «امسال سال سرنوشت توست، این یک سال را خوب درس بخوان»؟ در همین جمله ی ساده حرفهای بسیاری نهفته است و همین حرفهاست که نهایتاً به بدحجابی می انجامد. وقتی یک نوجوان «سرنوشت» و «سعادت» را در تحصیل علم و کسب مدرک ببیند یعنی در جهان بینی او اصالت با دنیاست. لطفاً نگویید که «مگر تحصیل علم کار بدی است یا مگر در خود دین امر به تحصیل علم نشده است؟» چرا که آن علم با این علم خیلی تفاوت دارد. اسلام همواره اصالت را به آخرت و به «نیت» و «اخلاص» می دهد و هر کاری از نماز گرفته تا درس خواندن را تنها وقتی ارزشمند می داند که به قصد ساختن آخرت باشد. حال انصاف داشته باشید و خودتان بگویید آیا واقعاً وقتی پدر و مادرها به فرزندانشان توصیه می کنند که در سال کنکور خوب درس بخوان و این سال «سرنوشت» را از دست نده، منظورشان این است که آخرتت را خوب بساز؟ البته که غالباً منظور چیز دیگری است و همه ی توجه ها به سمت آینده ی پر از ثروت و رفاه و موقعیت مطلوب اجتماعی است.

مثال دیگر تبلیغات بانک ها در تلویزیون است. جمله هایی مثل «با افتتاح حساب در بانک ما «رؤیا»هایتان را محقق کنید» یا «کلید طلایی یک آپارتمان برای یک زوج «خوشبخت»» که هر روز بارها به ذهن مخاطبین القا می شود «خوشبختی» و «رؤیا» را چه چیزی معرفی می کند؟ آیا چیزی غیر از دنیا؟

مثال بعدی واژه ی «موفق» است. اگر به کاربردهای این واژه هم دقت کنیم می بینیم که تصویری که امروز از موفقیت در جامعه ی ما ارائه می شود، در واقع ترویج دنیاست. در مجلات و اینترنت و تلویزیون می بینیم که این کلمه بر کسانی اطلاق می شود که موقعیت مطلوب دنیایی دارند و اصلاً به این توجه نمی شود که آیا در کنار اینها، آخرت خوبی نیز برای خود ساخته اند یا خیر. خب کسی که در این فرهنگ بزرگ می شود وقتی می بیند که جامعه، موفق را کسی می داند که در ثروت، علم، کار، ورزش و سایر مظاهر دنیایی به قله رسیده باشد، طبعاً اگر اهل همت و تلاش هم باشد، تلاشش را در این راه ها صرف می کند نه در خودسازی و آخرت سازی.

از این مسائل نباید ساده گذشت. همینهاست که ذهنیت ها را می سازد و همین ذهنیت هاست که مجموعاً جهان بینی را شکل می دهد و جهان بینی هم عنصر اصلی در انتخاب هاست. انتخابهایی مثل بدحجابی.

باید به پدر و مادری که از بدحجابی یا بی نمازی فرزندشان ناراحتند گفت : «این بنایی است که آجرهای آن را خودتان روی هم گذاشته اید.» چطور انتظار دارید از تربیتی که در آن اصالت با سلامتی جسم است و تغذیه ی خوب و موفقیت های تحصیلی، فرزندی پرورش یابد که به واجبات و محرمات الهی بهای کافی دهد؟ هرچقدر آخرت و بهشت و جهنم در ذهن ها به حاشیه برود، به همان میزان گناه و حجاب و عفاف «بی معنی» می شود و همزمان زیبا بودن و کانون توجه بودن، پر ارج و بها  می گردد و اینها همه یعنی، آمدن بدحجابی.

 امام صادق علیه السلام می فرمایند : حبّ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَه (وسائل الشیعه ج 16 ص9) یعنی «دنیادوستی ریشه ی هر خطایی است». پس اگر می خواهیم خطای بدحجابی را اصلاح کنیم باید به آن چشمه ای توجه کنیم که این گناه ها از آن سرازیر می شود. اگر فکری برای چشمه نکنیم، جلوی بدحجابی را هم اگر بگیریم، گناهان دیگری از آن خواهد جوشید. باید «دنیا» را از محوریت انداخت. محوریت در تربیت فرزندان، در تحصیل، شغل، ازدواج، کارهای رسانه ای و فرهنگی، فعالیتهای اقتصادی و سیاسی و ... .

متأسفانه حتی بعضی از بزرگترین میراثهای دینی ما نیز دستخوش تفکر «دنیامحوری» شده است. به عنوان نمونه برای برخی (که البته شاید اندک باشند) حتی نماز و گریه بر امام حسین علیه السلام و زیارت مشهد مقدس هم وسیله ای شده برای رسیدن به دنیا. مادر به فرزندش می گوید «نمازت را بخوان تا خدا کمک کند در کنکور موفق شوی» یا مداح هیئت تا می خواهد روضه بخواند می گوید «حاجت دارها کجا نشسته اند؟» (البته نماز خواندن و دعا کردن برای موفقیت یا توسل برای شفای مریض چیز بدی نیست، سخن در این است که گاهی اینقدر اینها اصالت می یابند که اصل هدف نماز و  زیارت فراموش می شود)

خب آیا تکرار این حرفها در ناخودآگاه فرزندان ما این مطلب را حک نمی کند که اصالت با موفقیت در کنکور است و با برآورده شدن حاجات دنیایی؟ مسلمّاً در این تفکر نماز و عزاداری وسیله است برای یک هدف و مسلم است که همیشه هدف است که اصیل است نه ابزار. این می شود که برای برخی دیگر بعد از قبولی در کنکور یا بعد از شفای مریض، انگیزه ای برای عبادت و زیارت باقی نمی ماند.

پس باید واقع بین بود، باید ببینیم که چه می کاریم تا هنگام درو دچار غافلگیری نشویم. به قول جناب سعدی :

خرما نتوان خورد از این خار که کشتیم، دیبا نتوان یافت از این پشم که رشتیم

آری، بدحجابی نتیجه ی «طبیعی» ترویج فرهنگ اصالت دنیاست. پس هرچقدر مسئولین فرهنگی جامعه (از والدین گرفته تا وزارت ارشاد و حوزه علمیه) در این مسیر قدم بردارند ناخواسته در مسیر ترویج بدحجابی قدم برداشته اند. از آن طرف هرچقدر خود زن هم بیشتر به دنبال دنیا برود و کفه ی دنیا در فکر و ذهن او سنگین تر از آخرت باشد، حتی اگر در ابتدای کار علاقه مند به حجاب بوده و از بدحجابی تنفر هم داشته، کارش به احتمال زیاد به بدحجابی خواهد انجامید.

نظرات (2)Add Comment
0
...
نوشته شده توسط فاخته , 2011-08-24 13:29:18
بي پروا سخن گفتن در نكوهش لايه هاي مدرنيته با ابزارهاي مدرنيته ايا نبايد ما را به ياد اين سخن حكيم سعدي بيندازد؟:يكي بر سر شاخ بن ميبريد خداوند بستان نگه كرد و ديد بگفتا كه اين مرد بد ميكند نه با من كه بانفس خود ميكند
چه جوابی دارید؟
--------------------------
نویسنده: البته بنده جواب درست و درمانی ندارم ولی سعیم برای این بوده تا با کمک خداوند همزمان که از تکیه به خانه ی عنکبوتی ساخته ی تمدن غرب جدا می شوم به حصن مطمئن لااله الاالله وارد گردم. اگر غیر از این باشد که بحران هویت (که البته پیش از آن هم وجود داشته و بواسطه غفلت از آن فکر می کرده ایم که نیست) انسان را حسابی به مشکل می اندازد.
البته فاصله ادعا تا عمل بسیار است.
0
...
نوشته شده توسط سيد , 2011-10-25 23:37:20
ریشه هارو فرمودید لطفا اگر ممکن هست راهکارهای عملی تر و دمدستی تر ارائه بدین مخصوصا برای ما هایی که نفوذ محدودتری داریم .ما برای خودمان وخانواه هامان چکار میتوانیم بکنیم؟

نوشتن نظر
كوچكتر | بزرگتر

busy
 

PostHeaderIcon دسته بندی موضوعی


دینیدینی

- حسین میا به ژاپن، «مردم» وفا ندارند

- مظلومیت حقیقت ، عجیب نیست

- مولا، شما روی سر ما جا دارید (به مناسبت عید سعید غدیر)

- لذت زندگی دینی

- غیبت

دینی 2

- نگاهی به سریال پنج کیلومتر تا بهشت+مطالبی پیرامون عالم برزخ

- بعضی ها خیلی بدند، باور کنیم

- حسین آبروی دنیا را برد

- مظلومیت امام حسین علیه السلام

- خدا همانگونه هست که هست

- راهی که صد در صد ما را به نهایت کمال ممکن می رساند

- محاسبه ی منصفانه


سیاسیسیاسی

- آیا اسرائیلی ها ابتدا زمینهای فلسطین را از مسلمانان خریداری کردند و سپس به این کشور آمدند؟

- قسمتهایی از کتاب زیبا و خواندنی «داستان سیستان» - بخش اول : سه حکایت از «اشک»

- حکایتی جالب پیرامون اهمیت احترام به قانون و لزوم تبعیت از ولی فقیه

- اتفاقی عجیب در بحرین

- در مورد رهبر عزیز و بزرگ انقلاب : ولایت فقیه از دیدگاه ایشان+بررسی یک اشکال به رهبر انقلاب

- چرا رهبرم را دوست دارم؟ (بخش دوم)

- چرا رهبرم را دوست دارم؟


نقد تمدن غربنقد تمدن غرب

- فرق من بد با شمای ژاپنی خوب

- فرار از خود به سوی ماهواره

- «برای هر کس که شوق تحصیل در خارج را دارد»+ «ارزش علم، بی قید و شرط نیست»

- بارداری با اسپرم اهدایی

- درسی از حوادث ژاپن


فرهنگ

فرهنگ

- انگیزه هایی برای بدحجابی

- نمی توان بدحجاب نبود - بخش سوم : محوریت زن در فرهنگ غربی و ارتباط آن با بدحجابی

- نمی توان بدحجاب نبود - بخش دوم : ارتباط کنکور با بدحجابی

- نمی توان بدحجاب نبود - بخش اول

- بیانات زیبا و آموزنده ی رهبر عزیزمان پیرامون ازدواج

- کتاب هایی برای مطالعه


نقد فیلمنقد فیلم

- نگاهی کوتاه به فیلم دزدان دریایی کارئیب 4

- تغییر جهان به جای خودسازی ( +بخش دوم نقد فیلم تلقین)

- نقد فیلم «جدایی نادر از سیمین» - ساخته ی اصغرفرهادی

- نقد و بررسی فیلم تلقین (inception) - قسمت اول : شک گرایی

کوتاه نوشته ها
>>> تجهیز برای سفر آخرت

«ای عزیز، همت کن و پرده جهل و نادانی را پاره کن واز این ورطه هولناک خود را نجات بده.
حضرت مولای متقیان ویگانه سالک راه و راهنمای حقیقی در مسجد فریاد می زد به طوری که همسایه های مسجد می شنیدند : «تجهزوا رحمکم الله فقد نودی فیکم بالرحیل» [مهیا برای آخرت شوید ، خدا شما را مورد لطف خود قرار دهد، به درستی که بانگ کوچ در میان شما سرداده شده است] هیچ تجهیزی در سفر آخرت برای شما مفید نیفتد الا کمالات نفسانیه وتقوای قلب واعمال صالحه وصفای باطن بی عیب بودن وبی غش بودن.» 
امام خمینی (ره) شرح چهل حدیث ص 98 (باتشکر از آقای زمانی به خاطر نقل این مطلب)